Search

Studio Soso

Category

Recepten

Recept: supersnelle pizzaatjes

– Door Bert

(Tarwevrij, koemelkvrij, veggie)

schermafbeelding-2017-02-24-om-21-05-33

Je liegt dat je zwart ziet als je op vrijdagavond zin hebt om te koken. Dan roept het frietkot je naam of jij die van de pizzakoerier. Allez, riép, want deze pizzaatjes zijn in een handomdraai klaar.

Supersnelle pizzaatjes

  • 2 pitabroodjes (de glutenvrije halen we bij Albert Heijn)
  • Pesto
  • Zelfgemaakte ketchup (niet in huis? Werk passata op met wat basilicum, peper, zout, chili en ketchup)
  • 1 wortel
  • 4 champignons
  • Pecorino of parmezaanse kaas
  • Een handje rucola of verse basilicum
  • Peper & zout
  • Truffelolie

Zet de oven op de hoogste grillstand. Doe 2 pitabroodjes in de broodrooster. Snij de wortel en champignons in fijne plakjes. Schaaf met de dunschiller dunne sneetjes van de pecorino (voldoende om de 4 pizzaatjes rijkelijk te beleggen).

Snijd de pitabroodjes open en leg ze op de ovenrooster. Bestrijk ze met een dunne laag pesto. Daarop smeer je een laagje ketchup of passata. Dan leg je de champignons, daarna de kaas en daarbovenop de schijfjes wortel.

Gril ongeveer 4 à 5 minuutjes tot de kaas mooi gekleurd is. Haal de pizzaatjes uit de oven. Werk af met een snuf grof zeezout, veel peper en wat truffelolie. Nog wat rucola of basilicum erover en klaarrr!

Recept: pannenkoeken van teff

Door Bert

(Tarwevrij, koemelkvrij, veggie)

squaready20170131210629

Eva heeft een intolerantie voor tarwe. Zodra we dit wisten, probeerde ik de tarwe in al mijn recepten te vervangen. In de Bio-Planet ontdekte ik teff, een graansoort uit de familie van de liefdesgrassen… Zo romantisch!

Via een vriendin kwam ik te weten dat teff vaak wordt gebruikt in de Ethiopische keuken. Ga maar eens naar een Ethiopisch restaurant: je krijgt er gegarandeerd een gigantische teffpannenkoek met allerlei warme groenten, die je kan delen met je gezelschap.

Pannenkoeken van teff (2 stuks)

4 grote eieren

200 gr teffmeel

400 a 500 ml amandelmelk

1 koffielepel kokosolie

toppings naar wens: passievrucht met honing, gebakken appeltjes met gehakte gehakte noten, een handje bosbessen of rode vruchten, gestoomde groenten…

Doe de 4 eieren in een kom en sla ze met een klopper tot een luchtig schuim. Ik doe dat omdat teff zich moeilijk laat bewerken, dus hoe fijner je beslag, hoe luchtiger de pannenkoeken. Meng het teffmeel en de amandelmelk onder het schuim en roer tot er een vrij dik maar toch lopend beslag ontstaat.

De hoeveelheid melk hangt af van hoe groot je eieren zijn. Ik voeg de melk in beetjes toe, tot het beslag net dik genoeg is. Teveel melk zorgt ervoor dat de pannenkoeken moeilijk bakken en makkelijk breken. Pas er dus mee op. Beter een wat te dik beslag dan een te dun.

Teffmeel bakt heel wat trager dan gewone bloem of speltbloem, dus verschiet niet als het 10 minuten duurt eer je pannenkoek klaar is.

Doe een koffielepel kokosolie in een pan en zet die op een hoog vuur. Giet je beslag erin. Controleer geregeld de onderkant. Zodra die er goed uit ziet, schuif je de pannenkoek op een bord en draai je hem om door het bord ondersteboven uit te kiepen in je pan. Teff breekt makkelijk, dus probeer de pannenkoek zeker niet gewoon met een spatel om te draaien, dat is mij nog nooit gelukt. Bak de andere zijde tot de pannenkoek mooi goudbruin is. Klaar!

reis
Kiekje dat Eva maakte op weg naar Zuid-Frankrijk. Pannenkoeken, choco, mango en thee: perfect ontbijt op een lelijke regenachtige parking.

Gebruikte producten: Teffmeel van de Bio-Planet, emaillen kopjes van Comptoir des Objets, hervulbare flessen van Dopper.

Recept: tarwevrije focaccia

– Door Bert

(Tarwevrij, koemelkvrij, veggie)

img_3029

Zelf pizza maken is zalig. bovendien kan je met pizzadeeg nog veel meer doen. Een hartige focaccia maken bijvoorbeeld. Heerlijk op elk moment van de dag: als tussendoortje, met lasagne, als aperitief met wat dips en mozzarella of bij een kom heerlijk dampende soep. En stiekem is het gewoon tof om je gasten of je lief ermee te verrassen. Want iedereen verwacht altijd dat er gigantisch veel werk in kruipt en het erg moeilijk is… maar dat is het dus niet. Het Italiaanse principe heerst: hou het simpel.

Ik zal beginnen met het pizzadeeg, want dat heb ik nog nooit uitgeschreven. Ik maak het met spelt, of een mengeling van spelt- en teffmeel. Vaak wordt in speltbrood of -pizza toch nog tarwe gebruikt. Dat komt omdat spelt en zeker teff zich moeilijker laten bewerken. Ik trek me dat eigenlijk niet aan. Het vergt wat meer geduld om tot het juiste resultaat te komen, maar in the end is’t gewoon hetzelfde.

Pizzadeeg

– 200 g speltmeel

– 100 cl water

– 18 gr verse gist

– 2 el olijfolie

– snuif zout

Strooi het meel op je werktafel, maak een kuiltje en doe daar zout en olijfolie in. Meng de gist doorheen het water en giet het water in je kuiltje. Meng langzaamaan vanuit het midden het meel onder het water en kneed met de hand tot je een mooi glad deeg hebt. Als het te nat is, voeg ja wat meel toe, als het te snel droog wordt, voeg water doe door je handen nat te maken, dan heb je meer controle. Laat je deeg anderhalf uur rijzen op een warme én tochtvrije plaats (mijn opa bakte vaak brood en liet dat rijzen in het berghok op de verwarmingsketel). Je kan deeg dat je niet gebruikt ook makkelijk invriezen.

An dan de focaccia. Wees gerust: het moeilijkste is voorbij.

focaccia

alle hoeveelheden naar eigen smaak. Ik hou erg van look en kruiden, maar je bent baas in eigen keuken, dus doe gerust eens zot.

– zongedroogde tomaatjes

– verse basilicum

– ontpitte zwarte olijven

– look

– peper en zout

Verwarm de oven voor op 200°C. Strooi wat meel op je werkblad. Hak de tomaatjes, basilicum en olijfjes in grove stukken. Versnipper of plet de look. Doe alles onder het deeg en kneed goed. Het deeg zal vochtiger worden van de olijfolie in de olijfjes en de marinade van de tomaatjes.Voeg meel toe tot je een mooi glad, droog deeg hebt (en het niet meer aan je werkblad kleeft).

Heb je geen zin om zelf deeg te maken? Of heb je gewoon geen tijd? Je kan ook kant en klaar glutenvrij pizzadeeg kopen. Dat gaat ook perfect. Maar ook hier: je hebt meel nodig om het deeg minder vochtig te maken.

Als je deeg goed gekneed is, neem je een bakpapier (of je gebruikt het bakpapier van je kant en klare pizzadeeg) en legt het op je bakplaat. Leg je bol deeg op het bakpapier en druk het met je vingers platter en platter, tot je een dikte hebt van ongeveer 2 a 3 cm. Je brood mag niet vlak zijn bovenaan, maak er wat putjes in met je vingers. Besprenkel je deeg met peper en grof zout en doe er nog wat olijfolie of truffelolie op. Dat gaat mooi in de kuiltjes staan en zorgt dat het brood niet te snel uitdroogt. Schuif je plaat in de oven en controleer geregeld. Soms is het klaar op 20 a 25 minuutjes, soms duurt het langer. Dat hangt er wat vanaf hoeveel deeg je maakt en hoe groot of hoe hoog het brood is.

Tadaa! Je focaccia is klaar!

Recept: bosco bloemkoolpizza

– Door Bert

(Tarwevrij, koemelkvrij, veggie)

Toegegeven, het was even schrikken toen we in november de opdracht kregen om de komende tijd geen koolhydraten te eten. Tarwe aten we al langer niet meer, maar hey, dan zijn nog altijd spelt en co voorradig! Geen koolhydraten betekent ook: geen aardappelen (een stiekem vreugdesprongetje van ondergetekende), spelt, boekweit, rijst, quinoa,… Na het eerste schrikken ging ik meteen op zoek naar alternatieven. Ik probeerde klassiekers te herdenken en op zoek te gaan naar nieuwe mogelijkheden en combinaties.

Ovenschotels, soepen en ‘pasta’s’ maakte ik eerder al, maar één favoriet bleef weg van het menu: onze overheerlijke truffelpizza. Daar moest dus dringend iets aan worden gedaan.

De lekkerste manier om bloemkool te eten ontdekte ik toen ik met bloemkool deed wat je met chilipepers doet: ze losweg aanbranden in het gasvuur. Simpeler wordt koken niet: Gewoon de gaspit opendraaien, je bloemkool erop zwieren, af en toe draaien, hem mooi zwart laten blakeren (niet helemaal, maar hij mag wel zwart worden) en klaar is kees. Ik zweer het … De aroma’s die daarmee vrijkomen zijn adembenemend, en de gelaagdheid in zowel beet als smaak is geweldig. Maar goed … bloemkool dus. Als je van bloemkool couscous kan maken, moet er een manier zijn om er deeg van te maken. Deeg vertrekt van droog meel, dus moeten we de bloemkool ‘droogleggen’. Als dat lukt, moet een deeg mogelijk zijn. En als je deeg kan maken, kan je pizza maken… Pure logica, maar lukt het effectief? Kan je bloemkool als pure onversneden pizza laten ruiken? Het antwoord is, volmondig, ja!

Soit, het lijkt allemaal ontzettend veel tijd in beslag te nemen, en dat doet het ook, maar tussen de verschillende stappen door kan je makkelijk andere dingen doen. Tijd – of beter géén tijd – is dus geen alibi om het niet eens te proberen.

Voor het deeg heb je nodig:
. 1 bloemkool (hoe groter hoe beter)
. 1 teentje knoflook, fijn gesnipperd
. 1 ei (volgende keer probeer ik het enkel met een eigeel, dat lees je hieronder)
. 1 handje geraspte parmezaan of pecorino (moet niet per se, maar het kan)
. oregano
. peper
. zout

En zo ga je te werk:
Verwarm de oven op op 180 à 200°C (wisselt van oven tot oven). Verwijder het loof van de bloemkool. Breek de kool in enkele grote stukken, zodat je die gemakkelijk kan vasthouden. Rasp de hele bloemkool in een kom, die je, als je niet je hele keuken vol bloemkoolstukjes wil hebben, best in de spoelbak zet. Plet het teentje look en meng het onder de bloemkool.

Bekleed een bakplaat met een vel bakpapier (ons siliconen bakvel is helaas te klein om alle kleine stukjes op te vangen) en verspreid de bloemkool gelijkmatig over de plaat. Bak hem een half uurtje en roer af en toe even om. Eigenlijk gaar je hier de bloemkool en droog je hem uit. Hoe droger hij wordt hoe beter, dus als je het nog even langer in de oven wil laten staan mag dat zeker. Zorg gewoon dat ie niet verbrandt.

Haal de bloemkool uit de oven en laat een kwartiertje afkoelen. Daarna doe je alles in een thee- of neteldoek en probeer je zo veel mogelijk van het vocht uit de bloemkool te persen. Dat kan wel even duren, een bloemkool houdt blijkbaar nogal wat sap vast. Als je van plan bent nog soep te maken, vandaag of morgen, kan je het sap opvangen en gebruiken als smaakmaker in soep of saus. Hoe meer vocht er weg is hoe beter, dus kijk niet op een (‘gnnn’) extra inspanning.

Je zal merken dat je een soort van deeg krijgt die erg op een bol pizzadeeg lijkt. Als de consistentie goed vast is, ben je op de goede weg! Voeg nu de oregano, peper, zout, kaas kruiden naar smaak én het ei bij en meng goed tot je opnieuw een deegbal krijgt. Hier kom ik dus op het punt met het ei. Want je maakt het deeg weer heel wat natter… Daarom ga ik voor de binding de volgende keer proberen werken met enkel een eigeel. Agar agar zou ik ook eens kunnen proberen… I’ll keep you posted!

Bekleed je bakplaat met een nieuw stuk bakpapier, maar gooi het eerste niet weg. Druk je bloemkooldeeg plat op de plaat en bedek die met het eerste bakpapier. Nu kan je de bodem zo plat als je kan of je bakplaat toelaat uitrollen met een deegrol. Bak dan de pizzabodem ongeveer een half uur op 200°C tot ie kleur begint te krijgen, of al wat krokant wordt. Je zal het snel merken… want plots gaat je bloemkool naar pizza ruiken! Hell yeah! Zodra je de pizzabodem uit de oven haalt, draai je de temperatuur naar het maximum, want pizza’s bakken doe je in een superhete oven.

Ondertussen maak je alles klaar voor de topping. Vanaf nu gaat alles hetzelfde als bij een normale pizza. Beleg dus maar met wat je zelf het lekkerste vindt. Onze topfavoriet is onze eigen versie van de ‘Bosco’ pizza, die we altijd eten bij Eat Love Pizza. Het is een pizza met champignons, truffelsaus en buffelmozzarella (de mozzarella heb ik deze keer weggelaten).

Ik gebruikte dit voor de topping:
. 2/3 potje truffelsaus – ik koop die bij m’n favoriete Italiaan Casa Del Capriccio.
. 4 teentjes look (mag ook minder, wij houden er wel van én ‘t is megagezond)
. truffelolie
. peper
. zout
. beetje arrabiata kruidenmix (behoorlijk pikant) die ik haal bij Spice Bazaar in de Burgstraat. Ook een topadresje om eens langs te gaan.

Plet de teentjes look en doe ze samen met de truffelsaus en de kruiden in een mengpotje. Meng alles goed door mekaar en voeg nog een beetje extra truffelolie toe zodat je een smeuïg geheel krijgt. Doe er zeker niet teveel olie, bij, dat maakt de pizzabodem opnieuw wak.

Verder gebruikte ik nog:
. enkele Parijse champignons, in schijfjes gesneden
. pecorino, geraspt of met de dunschiller in héérlijke fijne plakjes gesneden (hou een beetje over, als de pizza uit de oven komt gooi je er nog lekker wat rucola op en wanneer je daarboven nog wat kaas strooit … komt de hemel erg dicht bij je bord)
. rucola
. truffelolie

Beleg je pizza met alles wat je wil, maar werk snel en bak hem in enkele minuten helemaal klaar in je superhete oven. En ja hoor: nu gaat het hele huis nòg meer naar pizza ruiken. Heerlijk! Niemand gaat op dit moment merken dat je geen gewone pizza aan het maken bent!! Maar goed … wanneer je pizza eruit komt, gooi je er dus nog wat rucola, wat overgebleven pecorinoschaafsel én een schone geut truffelolie over… en dat… komt dus… betrekkelijk dicht… bij… de hemel… op je bord. Geniet ervan!

STUDIO SOSO BKP10 copy.jpg
Aanvallen!

 

De koekjes die zelfs Bert lust

– Door Eva 

(Tarwevrij, veggie)

Niets zo frustrerend voor de naarstige bakster (ha-ha, ik bak helemaal niet vaak. En: koeken. Alléén koeken) als een lief hebben dat geen zoetekauw is. Je kunt jezelf nog zo complimenteren met het resultaat (“Ma Bwert bwe moet ebt eebs broeven! Zo gwoe jong! …Wel noh wa bwarm”), het is toch niet hetzelfde als iemand die, de ogen gesloten, kreunt dat de koekjes ‘O mijn God, overheerlijk’ zijn.

Maar! Na 34 (lichte) aanpassingen heb ik een recept voor koekjes die zelfs Bert lust. En, hoezee! Hoezee! Ze zijn, naast overheerlijk (al zeg ik het zelf), ook supersimpel om te maken.

Schermafbeelding 2016-01-10 om 18.15.02
In een glazen weckpot met een herbruikbaar touwtje zijn koekjes het perfécte Zero Waste cadeau!

Komt ie!

Nodig:

  • 100 gr rozijnen (of 100 gr raw chocolate. Ik gebruik de Pure Nibs-repen van het merk Lovechock, te koop in ongeveer elke biowinkel)
  • 125 gr speltbloem
  • 125 gr havermout
  • 100 gr gezouten boerenboter
  • snuf zout
  • 3 eetlepels (of naar smaak) agavestroop (Heb je alleen speltstroop of kokosbloesemstroop in huis? Dat gaat natuurlijk ook!)

Hoe:

Verwarm de oven voor op 160° C. Laat de boter smelten in de microgolfoven. Snijd de rozijnen (als het van die dikkerds zijn) in 2 en laat ze 10 minuten wellen in warm water.

Meng de speltbloem met de havermout. Doe er een snufje zout, de gesmolten boerenboter en wat agavestroop bij. Kneed alles tot je een deeg hebt die niet te plakkerig is (nog te plakkerig? Voeg een beetje speltbloem toe). Meng nu de rozijntjes onder het deeg.

Rol het deeg open, steek de koekjes uit met vormpjes, leg op een bakvel in de oven en laat 25 tot 30 minuten bakken tot ze mooi bruin zijn.

Niet zo’n fan van rozijntjes of stroop? Vervang de rozijntjes door raw chocolate en de stroop door vers gemaakte karamelsaus (deze versie vindt Bert nog lekkerder (‘Ooo ja, ooo ja. FAK, EVA!’) en werd ook met veel smaak opgegeten door mijn tante de dessertkoningin).

Schermafbeelding 2016-01-10 om 17.39.33
De koekjes die zelfs Bert lust. Hoezee! Zelfs de rozijntjes springen uit hun jas van blijdschap!

Blog at WordPress.com.

Up ↑