– Door Eva

Wie mijn getekende column ‘Eva’s gedacht’ leest, kent Henkie, onze goudvis. Maar euh, wereldschokkende bekentenis: wij hebben eigenlijk twee goudvissen. Kleine Henkie en Grote Henkie. Grote Henkie heeft veel wit en een dikke buik, Kleine Henkie is oranje en zegt ‘hallo’ door blubjes te doen met zijn mond tegen het glas.

We hebben onze vissen al meer dan vijf jaar. Onze eerste huisdieren in ons eerste huisje. De Henkies verhuisden twee keer mee en leerden drie katten kennen. Eerst Saga, die het leuk vond om de vissen onder te duwen met zijn pootje. Roloog. Toen kwam het kippengaas over het aquarium. Daarna Soso, die het leuk vindt om op het kippengaas te liggen kijken naar de vissen. Dubbel roloog. En nu ook Siepie, die het fantastisch vindt om op het kippengaas te liggen en de Henkies te ‘pakken’ door met zijn poten tegen het glas te slaan. Triple roloog en ook ‘NEEN!’

Zondag ging Kleine Henkie dood. We schepten hem voorzichtig uit zijn wereld. Bert vouwde een doosje van papier. Ik schreef er iets op. In het enige stukje grond van onze koer groef Bert een put. We legden het doosje erin. ‘Wil je nog wat zeggen?’ vroeg ik aan Bert. Hij weende en toen knuffelden we elkaar. Zwijgend deden we grond over het doosje.

De volgende dag zei ik plots: ‘Hij was echt zó oranje.’ ‘Ja,’ zei Bert. ‘Dat was hij echt.’ Liefde hoeft niet altijd poëtisch te zijn.

kleinehenkie

Advertisements