– Door Eva

Enkele jaren geleden belden Bert en ik aan bij vrienden van vrienden. Ze zouden verhuizen en zochten een koppel dat hun huis met ateliers wilde overnemen. Omdat Bert en ik het liefst ons atelier in/aan ons huis hebben en die huizen schaars zijn in Gent, riepen we meteen: ‘Ja! Wij komen kijken! Wanneer? Wanneer? Morgen? Overmorgen? GISTEREN?’

Er werd niet onmiddellijk open gedaan, wat ons de tijd gaf om de gevel te monsteren. De vuilgroene poort en deur in de bakstenen gevel straalden vooral… ehm… degelijkheid uit. De speelsheid die uit het interieur op de foto’s sprak, was ver te zoeken. Net toen Bert en ik elkaar aankeken met een blik van ‘Het is toch hier, he?’, zwaaide de deur open. ‘Hoi’ zei een grote, vrolijke mond. Toen ging de dochter haar ouders halen.

Zodra we de voordeur binnen stapten, maakte de zakelijkheid van buiten plaats voor houten lambriseringen, grof geweven gordijnen, gevonden spulletjes en prulletjes op allerlei rekjes en kastjes, dubbele deuren en muren in mooie, weldoordachte kleuren… We waren meteen verliefd. Zo verliefd dat we direct wilden verhuizen. En wilden de (superlieve, hartelijke) bewoners ook niet blijven? Hehe.

De verhuis ging uiteindelijk niet door. We waren teleurgesteld, maar kregen de belofte van de bewoners dat ze ons niet zouden vergeten. Ondertussen verhuisden Bert en ik naar een licht, mooi, maar klein huis in het Prinsenhof. Het enige extra (zolder)kamertje werd mijn atelier. Bert moest zijn werk in het gangetje aan de living (Sorry, Bert) maken. In de zomer vergrootte zijn atelier enkele vierkante meters; de dubbele deuren zwaaiden open en de koer werd een openluchtwerkplaats (Sorry, buren).

Vorig jaar kregen we plots een mailtje. ‘We gaan verhuizen, willen jullie ons huis nog?’ En yesh, vorige zomer trokken we (dolgelukkig) in ons huis met ateliers. We kochten tapijten, een extra rek voor de berging, een buitentafel, een douchegordijn, een extra rek voor Bert zijn atelier, planten voor de koer, een extra rek voor boven en nog een extra rek voor de logeerkamer. Een rek of twee, allez. Zei ik al dat we extra rekken kochten? Haa… The perks of uw woon- en werkoppervlakte vergroten.

Anyway, na maanden van in- en herinrichten hadden we het gevoel dat het huis nog niet helemaal van ons was. En dat kwam voornamelijk door de verf die op de muren stond. De kleuren die perfect bij de vorige bewoners en hun spullen pasten, pasten niet helemaal bij ons en onze spullen. Dus besloten Bert en ik de eetplaats te verven. Maar als je de eetplaats verft, waarom dan ook niet de keuken? De living misschien? Mijn atelier kon ook wel een lik gebruiken. En de badkamer eigenlijk ook. Lang verhaal kort: we hebben deze zomer al veel (héél veel) geverfd. De eetplaats en badkamer zijn ondertussen gedaan. De keuken half. Aan de living en mijn atelier, de grootste kamers, moeten we nog beginnen.

We begonnen met de eetplaats, een ruimte die maar één raam heeft en dus vrij donker is. Maar door de gaskachel, de authentieke vloer en kasten en het naar omhoog schuivend raam ook heel gezellig. De gele lambriseringen en lichtblauwe/vuilwitte muren overschilderden we met een helderrood en ivoorwit. Het rood past goed (oef!) bij de nogal moeilijk te combineren rood-gele tegelvloer. De gele ondertoon in de ivoorwitte verf past zowel bij de kasten als de vloer.

IMG_8759

De deur, het plafond en het raam lakten we helderwit, wat de ruimte aanzienlijk lichter maakt. Om nog meer eenheid te creëren, lakten we ook de inhammen in de oude ingemaakte kast wit. Het maakt de kast wat frisser. In een ideale wereld wordt ook de kast nog aangepakt, maar dat zal dan toch voor een andere zomer zijn. Die van 2017. Of 2018, pakt.

IMG_8755

De kastjes en rekjes vulden we ondertussen terug op met schatten van de zolder en de rommelmarkt, mijn zwak. Maar kijk hoe goed het hoofdje van dat vogeltje bij de muur past! Het is ervoor gemaakt.

IMG_8758

IMG_8757

Over ‘t algemeen proberen we deze ruimte ruim en licht te houden. En houd ik mij dus in met decoreren. De meeste spullen (fruitmand, bakje voor sleutels, bakje voor bonnen en andere handtassenbrol die je nergens anders kwijt kunt) zijn functioneel. En kijk hoe schoon dit hoekje is! Laat gerust je oog een minuut of tien over de scheidingslijn tussen rode lambrisering en ivoorwitte muur glijden. Ik heb er namelijk zwaar mee afgezien.

Schermafbeelding 2016-08-16 om 18.49.01

Wie had dit durven dromen? De rode (what were we thinking?!) Nespresso die we jaren geleden kochten past eindelijk bij zijn omgeving. Hij verdwíjnt bijna!

Schermafbeelding 2016-08-16 om 18.48.46

Afsluiten doe ik deze post met een quote. Toen we, na ons harde werk, het plafond, de lambriseringen, de deur en het raam bekeken en bestoeften, zei ik: ‘onze eetkamer lijkt op de tiramisu met rode vruchten die mijn mama altijd maakt.’ Bert knikte. En ik kreeg er ‘bots een klein hongerke’ van.

Praktisch: Gebruikte verf: houtlak (‘wit’) en muurverf (‘ivoorbeige’ en ‘clear red C70’) van Levis.

 

Advertisements