Search

Studio Soso

Month

June 2016

Thuis: het zomersalon is klaar!

– Door Eva

IMG_7470

Afgelopen weekend maakten we het overdekt terras, dat wij Heel Blasé ons ‘zomersalon’ noemen, klaar voor de zomer. Ik veegde de oudroze geworden, knisperende bloemblaadjes van de Japanse Kerselaar samen, krabde duivenstront van het terras en sopte de stoelen en tafel. Bert hing het kastje en het poppenhuis tegen de houten wand. Ik waste het kussentje (‘Huh, dat mag in de machine?’), het schapenvel (‘Huh, dat mag in de machine?!’) én het tapijtje (‘…’ ;)).

We wonen hier nog geen jaar, maar toch kleven er (náást de duivenstront, ha-ha) al fijne herinneringen aan deze kleurrijke plek. Ik nam er op een zonnige namiddag gibberend foto’s met Jana en Elfi. We aperitiefden er met onze vrienden op Oudejaar. Ik maakte er een kamp van doeken met mijn metekind. De was bleef er eens 3 weken hangen in de winter, omdat ik ‘m steeds vergat af te halen. En Bert heb ik ‘s nachts eens naar beneden gestuurd om te dubbelchecken of de vuurkorf wel écht was uitgegaan (‘Alles dubbelchecken’ is my middle name, aangenaam).

IMG_7466

Een paar maanden geleden werd de nieuwe webshop van de Kringwinkel gelanceerd. Kringwinkels van over heel Vlaanderen zetten hun producten in die shop, waardoor je echt (als je de website geregeld checkt) coole vondsten doet. Toen de shop nog geen 10 minuten online stond, zag ik deze twee klapstoeltjes in de sectie ‘tuinartikelen’ staan. ‘Zeven euro voor twee, doen of niet doen, doen of niet doen?!’ schreeuwde ik opgewonden naar Bert. Drie dagen later werden ze geleverd.

IMG_7472

IMG_7464

Het tapijtje en de schapenvacht kochten we in de Ikea. Soso slaapt graag op het vachtje als het warm is ‘s nachts. In de winter slaapt ze liever binnen. Als de laatste warmte van de kachel verdwenen is uit de living, horen we onze kamerdeur opengaan. Een tel later springt Soso op mijn voeten of duikt ze in het kommetje van Bert zijn knieholten.

De gevlochten mand is van het merk Hadithi. Ze is handgeweven in Kenia door een van de 223 dames die het merk tewerk stelt. De groep heeft als hoofddoel om een inkomen te verdienen uit het weven en verkopen van de manden, zodat ze minder afhankelijk zijn van landbouw (dit omdat ze steeds vaker te kampen krijgen met vernietigende oogsten door droogte). Ik kocht de mand bij Juttu, een multibrandshop die veel ecologische/ethische merken verkoopt.

IMG_7461

IMG_7458

Als kind was mijn empathisch vermogen zo groot, dat ik alles wat ik vond in mijn zakken stopte. ‘Ik ben deze steen tegengekomen, ik moet er dus voor zorgen’, dacht ik. ‘Ik ben er vanaf nu voor altijd verantwoordelijk voor.’ Thuis stapelde ik al mijn vondsten in mijn rood rolkarretje, tot ik het schrijn van pleisters, keien, pluimen en popjes niet meer onder mijn bureautje kreeg gerold. Het verzamelen van Alle Dingen leerde ik af, maar ik heb nog steeds een zwak voor mooie verzamelingen. Een steen, het roze windlichtje dat ik van mijn zus kreeg, de grote denappel, het huisje dat mijn moeder meebracht, de vogelkooitjes die ik uit de berging van mijn ouderlijk huis meenam… Mijn schrijn is minder rommelig tegenwoordig, maar me wel nog altijd heel veel waard.

IMG_7468

Ook zin in de zomer? Als we nu eens met z’n allen, ik zeg maar iets, heel hard blazen? Zouden de wolken dan verschuiven en de zon weer tevoorschijn komen? Laten we het hopen.

Persoonlijk: een Kiekeboe in’t gras

– Door Eva

Eva als kind
Ik als vijfjarige op het terras.

Als kind vond ik de zomers het mooist. Mijn zus en ik speelden ‘Vier op een rij’ op het dak van de wintertuin, ‘s middags aten we snel iets op het terras, de ellenlange middag bracht ik het liefste door met een Kiekeboe op een handdoek in het gras. Daarna gingen we rollerskaten of touwtjespringen of schommelen met twee. Om een uur of vijf begon het wachten op het avondeten. In de verte hoorde ik al lepels tegen een kom tikken, mijn mama kwam de sla nog even zwieren in de tuin. Onder het water lopen, grappig. Daarna aten we en viel de schaduw, zacht. En in die schaduw gaven mijn ouders de planten water. We hielpen in onze pyjama, op blote voeten. Een paar vogels zongen nog. Het was de mooiste afsluiter van de mooiste dag. En morgen nog zo een, een hele zomer lang. Vandaag begint onze vakantie. Na een gezellig etentje bij mijn zus gaf ik nog even de planten water. En ik dacht aan vroeger en Bert hoorde het mij denken, denk ik, want hij nam er deze foto van.

Schermafbeelding 2016-06-27 om 22.27.15
Ik als 28-jarige op ons terras.

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑